Να Προσεχείς |Γιάννης Αθανασόπουλος

Η μάνα μου πάντα με κοιτούσε στα μάτια και μου το έλεγε:
«Να προσέχεις». Να προσέχεις, όχι μήπως τάχαμου οι άνθρωποι σου κάνουν κακό ή σε πειράξουν... Να προσέχεις μήπως χάσεις την πίστη σου στους ανθρώπους και τελικά, χάσεις εσένα. Και τελικά, αυτό το «να προσέχεις» το κατάλαβα, όταν έχασα την πίστη μου στους ανθρώπους, και τελικά, έχασα κι εμένα…

Αυτό το ταξίδι θα το κάνουμε παρέα, στους πιο κοινούς μας τόπους. Εκεί, που είμαστε ολόιδιοι. Χωρίς άλλα μασκαρέματα. Εκεί, παρέα με τον φόβο, την ενοχή και τον πόνο. Μήπως και δούμε τελικά πως, μέσα από τα σακατεμένα μπερδέματά μας, το φως περιμένει να μας βρει. Αρκεί να έχουμε το θάρρος να το προσκαλέσουμε. 

Γιατί το φως… πάντοτε φως θα φέρει, από όσα σκοτάδια και αν διαβεί.